Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5048 K.2021/10552

Gerekçeli karar başlığında 13.05.2014 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, sanığın 13.05.2014 tarihli polis huzurunda alınan ifadesinde suça konu aracı, muayene işleminin yapıldığı 03.05.2012 tarihinden yaklaşık bir ay kadar sonra ... isimli kişiye sattığını belirtmesi nedeniyle, en aleyhe kabulle "30.06.2012" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Tekerrüre esas alınan, Gölcük 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/76 Esas ve 2013/314 Karar sayılı ilamının 17.06.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,

2) Üzerinde sahtecilik yapılan motorlu araç trafik belgesinin gerçek olması nedeniyle 03.05.2012 tarihli muayene kısmına iptal şerhi verilerek sahibine iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;