Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5115 K.2021/1667

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2007 tarih 2007/5269 esas sayılı iddianamesi ile sanığın ... adına düzenlenmiş sahte kimlik ile katılan ... A.Ş. ile kredi kartı sözleşmesi imzalayarak kredi kartı düzenlettirdiği ve bu sahte düzenlenen kredi kartıyla farklı tarihlerde alışveriş yapma şeklinde menfaat temin ettiği iddiasıyla ilgili olarak sanık hakkında dava açılmasına rağmen bu suçtan bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Katılan ...’a yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli hırsızlık ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılan ... A.Ş.'ne yönelik eylemi nedeniyle banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın sahte olarak oluşturduğu katılan ... adına düzenlenmiş sahte kimlik ile Akbank A.Ş. Yeşilyurt Şubesi’ne müracaat ederek 4980 TL kredi aldığı yine sanığın ... adına düzenlenmiş sahte kimlik ile Akbank A.Ş. Yeşilköy Şubesi’ne müracaat ederek 3588 TL kredi almak suretiyle banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, hapis cezasının 3 yıldan az olamayacak ve haksız menfaat miktarının 8568 TL,

haksız menfaatin iki katının 17136 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 857 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde kurulan hükümlerde temel cezanın fazla olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki “1303 gün” ibaresinin “857 gün” olarak, “1628 gün” ibaresinin “1071 gün” olarak, “32560 TL” ibaresinin “21420,00 TL” olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

4- Sanık hakkında Yapı Kredi Bankası’na yönelik eylemi nedeniyle banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılmasına teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde TCK'nin 245/2. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturacağı cihetle;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılan ...’a sahte kimlikle Yapı Kredi Bankası Yeşilyurt Şubesine başvurarak kredi kartı sözleşmesi imzalayıp kredi kartı talebinde bulunduğu, ancak bankaca yapılan kontrolde talebin reddine karar verildiği ve herhangi bir kredi kartının düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5464 sayılı Yasa'nın 37/2. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve bu suç kapsamında cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nin 245/2, 35. maddelerinde düzenlenen sahte kredi kartı üretmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

5- Sanık hakkında katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanığın, suç tarihinde katılan ...’a ait iş yerine internet ortamında iş başvurusunda bulunduğu ve gerçek kimliğini gizleyerek kendisini ... ismini kullanarak vasıflı bir eleman olarak inandırdığı kendisine 1200 dolar değerinde laptop bilgisayar ve 2000 dolar avans verilmesini sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, TCK'nin 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir.

Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir.

Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır. Bu açıklamalar değerlendirildiğinde somut olayda maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanığın iş başvurusu esnasında katılana verildiği iddia olunan belgelerin sorularak varsa örneklerinin yargılama dosyası arasına alınması,

herhangi bir maddi varlığın katılana yönelik eylemde kullanılmadığının tespiti halinde sanığın eyleminin TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen ve hükümden önce 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan basit dolandırıcılık suçuna vücut verip vermeyeceği de karar yerinde tartışıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,