Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5120 K.2021/746

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarihli 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olarak kabul edilmesi gerekmesi karşısında;

sanığın eyleminin zincirleme şekilde işlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, her suçtan zarar görene (bankaya) göre ayrı ayrı suç oluşturacağı kabulü ile iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,