Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5137 K.2021/3834

I- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‟nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

5271 CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünde vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile suç işleme hususundaki eğiliminin tartışılıp değerlendirildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.