Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5204 K.2022/8900

Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın kovuşturma aşamasında yapılan sorgusunda, çocuklar tarafından çöpe atılması nedeniyle defterleri ibraz edemediğini savunması, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, evini taşıdığı esnada kaybolması nedeniyle faturaları ibraz edemediğini beyan ettiğini belirtmesi karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli, 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu,

bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı durumların ve usulüne uygun tebligatın aranmayacağından, tebliğnamedeki suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,