Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5513 K.2021/349

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, öncelikle sorgusunda beyan ettiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu;

bununla birlikte sanığın hükmün ayrıca kendisine tebliğ edildiği 17/12/2018 tarihinde Silivri 1 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle, Mahkemece hüküm fıkrasına 5271 sayılı CMK'nin 263/1. maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin de yazılması veya tebliğ mazbatasına bu hususa ilişkin bir meşruhat eklenmesi gerekirken,

bu meşruhat olmadan yapılan tebligatın usulsüz olması karşısında 13/02/2019 tarihli temyiz dilekçesi ile sanığın öğrenme üzerine ve yasal süresi içerisinde hükmü temyiz etmiş olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 23/11/2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;