Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5521 K.2024/6956

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli karar, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesi uyarınca sanığa 22.10.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, daha önce bu adreste usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 04.07.2017 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan yapılan yargılamada Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/11 esas 2014/166 karar nolu dosyasında dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığından beraat kararı verildiği, suça konu sahte çek yönünden ise kamu davası açılmadığı belirtilerek suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında çekin Lütfü isimli bir kişi tarafından kuzenine verildiğini, sahte olduğunu bilmediğini belirtmiş, ancak Mahkemece yapılan yargılamada yasal unsurları haiz çekin sanık tarafından şikayetçiye verildiği kabulü ile sanık savunmasına itibar edilmeyerek resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

3. Uzmanlık raporuna göre çekin tamamen sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Adli emanet eşyası hakkında hüküm kurulmadığı görülmekle bu eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,