Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/5704 K.2022/8448

1-Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan Kahramanmaraş Rapor Değerlendirme Komisyonunun 23.12.2014 tarih ve 4190 sayılı mütalaası ve dayanağı olan 15.12.2014 tarih ve 2014-A-1117/58 sayılı vergi suçu raporunun “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarına ilişkin olduğu, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2015 tarih ve 2015/1962 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak 2012 takvim yılında '''sahte belge kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme'' suçlarından kamu davası açıldığı;

mahkeme tarafından ise hükmün gerekçesinde her iki takvim yılında sahte fatura düzenlme ve kullanma suçlarının sübut bulduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,