Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6178 K.2022/2952

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 11.06.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlediği ihbarında bulunulması üzerine dosyanın yeniden ele alındığı ve hükümlerin açıklandığı,

ihbarda bulunulan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1078 Esas ve 2015/68 Karar sayılı ilamının TCK’nin 191. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçuna ilişkin olduğu ve Mahkemece bu suçtan dolayı 6000 TL adli parasına ilişkin mahkumiyet kararı verildiği, verilen kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ilamı ile süresinden sonra temyiz edildiği şeklindeki gerekçe ile temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla.

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191.madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık hakkında TCK’nin 191. maddesinden açılan kamu davasında,

Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulduğu ve bu kararın süresinden sonra temyiz edilmesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği, bu nedenle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulup sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,