Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/622 K.2022/5442

1)Özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında incelemeye konu dosyadaki hükmün esasının daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş olup İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2017 tarihli kararında özel belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükmün istinaf incelemesinden geçerek bozulduğu, bu nedenle ilk derece mahkemesince yeniden kurulan 08.01.2019 tarihli hükmün kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla;

bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken Dairemize gönderilmesi yasaya aykırı olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,