Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/623 K.2023/1292

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz

edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2013 tarihli ve 2012/376 Esas, 2013/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2013 tarihli ve 2012/376 Esas, 2013/470 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 26.02.2014 tarihli ve 2014/92 Esas, 2014/6336 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçuna yönelik beraat hükmünün onanmasına,

mühür bozma suçunun ise mahkemenin 2011/799 esas ve 2013/375 karar sayılı hükmü ile tayin olunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi gereği artırılmasıyla yetinilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, kabule göre de sanığın üzerine atılı 05.05.2011 tarihli mühür bozması eylemi bakımından davanın mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Bozma üzerine Gaziosmanpaşa1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2014/486 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile; sanığın eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapmasında birden çok defa gerçekleştirdiği, bu nedenle eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında zincirleme biçimde işlenen tek bir suçu oluşturduğu 2011/799 esas sayılı dosyada verilen karar kesinleştiğinden, bu dosyada ki sonuç cezanın da hükmedilecek cezadan mahsubu gerektiği gerekçesi ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,18.01.2016 tarihli ve 2014/486 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08.04.2019 tarihli ve 2017/4796 Esas, 2019/5819 Karar sayılı kararı elektrik idaresinin özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve

buna aykırı davrananlar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği gerekçesiyle sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur. 5. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/546 Esas, 2019/1050 Karar sayılı kararı ile elektrik idaresinin özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı TCK 203/1 maddesinin özel şirketlerinin yaptığı mühürleme işlemini kapsamadığı dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, alt kapağı mühürsüz idareye kaydı olmayan sayaçtan enerji kullanıldığını, suç kastının bulunduğu, Yargıtay kararlarına göre beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi için sanığın borcunu ödemesi gerektiğini belirterek beraat kararının bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kuruma kaydı olmayan sayaçtan elektrik kullanması nedeniyle en son 11.07.2011 tarihinde mühürleme işlemi yapılmasına rağmen 04.08.2011 tarihinde yapılan denetimde mührün sökülerek elektrik kullanmaya devam ettiğinin tespit edildiği iddasıyla mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş.nin, suça konu sayacın mühürlendiği 11.07.2011 tarihinden sonra 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiği ve yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2. Suçun sübutu halinde; hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarihli, 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici beşinci maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresinde geçilmiş, hükme bağlanmış ibaresinin seri mahkeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2019 tarihli ve 2019/546 Esas, 2019/1050 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,