Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6376 K.2023/7642

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/368 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 ve inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkındaki hapis cezasının temyiz incelemesine gönderilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, yakalaması olduğundan mağdurun sürücü belgesini aldığı ve tanımadığı bir şahsa kendi fotoğrafını vererek kendi adına sahte sürücü belgesi tanzim sürücü belgesini, olay günü kimliğini soran görevlilere kendi kimliğini verdiği, üzerinde başka kimlik olup olmadığı sorulduğunda ise mağdur adına tanzim ettirdiği sürücü belgesini görevlilere verdiği, bu suretle hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.

3. Uzmanlık raporuna göre, suça konu belgenin tamamen sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemece, suça konu belge incelenerek, dosyadaki tüm delilleri ile subüt bulan suçtan sanığın mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/368 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,