Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6396 K.2022/16838

...

Mahkemece hüküm verildikten sonra, dosyanın tekrar ele alınarak cezayı değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin mümkün olmadığı değerlendirilerek, gerekçeli kararın altında yer alan 18.11.2015 tarihli tavzih şerhinin hukuki sonuç doğurmayacağının kabul edilmesi suretiyle, Mahkemenin 13.10.2015 tarihli 2014/1260 Esas ve 2015/675 sayılı kararına hasren yapılan incelemede;

1-Sanığa isnat edilen “mühür bozma“ suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; mühür bozma suçunun yaptırımının, 5237 sayılı TCK‘nin 203/1. maddesi uyarınca “6 aydan 3 yıla kadar hapis veya adli para cezası“ olarak belirlendiği gözetilmeden, hüküm fıkrasında sanığın “takdiren ve tercihen 6 hapis cezası ile cezalandırılmasına“ karar verilmesi suretiyle temel ceza konusunda belirsiz şekilde hüküm kurulması,