Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6408 K.2021/1802

213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak düzenlenen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 10.04.2012 tarih ve 2012/12085 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2006, 2007 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, zamanaşımı hükümleri dikkate alınarak mahkemesince ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- 2009 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2- 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet ve 2008 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen davanın reddi hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2008 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen davanın reddi hükmü yönünden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.04.2012 tarihli 2012/12085 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 3010077171 vergi kimlik numaralı ... mükellefiyetle ilgili VDENR-2011-2374/16 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, 08.05.2014 tarihli 2014/20240 Esas sayılı iddianame ile ise 4090373900 vergi kimlik numaralı... mükellefiyeti üzerinden 2013-A-2213/12 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı,

her iki iddianamenin konusu olan mükellefiyetlerin farklı olduğu, mükellef sayısınca suç oluşacağı, dikkate alınarak dava dosyaları arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; dava zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3-2009 takvim yılı “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen davanın reddi hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.04.2012 tarihli 2012/12085 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 3010.... vergi kimlik numaralı ... mükellefiyetle ilgili VDENR-2011-2374/16 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, 08.05.2014 tarihli 2014/20240 Esas sayılı iddianame ile ise 4090373900 vergi kimlik numaralı... mükellefiyeti üzerinden 2013-A-2213/12 sayılı vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı, her iki iddianamenin konusu olan mükellefiyetlerin farklı olduğu,

mükellef sayısınca suç oluşacağı, dikkate alınarak dava dosyaları arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi,