Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/706 K.2020/2572

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulanmanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Suça konu belgenin "nüfus cüzdanı" olduğu gözetilmeden hüküm fıkrasında; "Kapatılan Pendik adli emanetin 2010/1270 sırasında kayıtlı pasaportun dosyada delil olarak saklanmasına,"şeklinde karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6.paragrafında yer alan “pasaportun“ ibaresinin hükümden çıkarılması