Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/7214 K.2021/300

Resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine ilişkin İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.10.2015 tarihli, 2015/291 esas, 2015/729 karar sayılı hükmün, Dairemizin 16.02.2017 tarihli, 2017/367 esas, 2017/1117 karar sayılı ilamı ile onanmasına ilişkin karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2020 tarih ve KD-2020/101403 sayılı yazısı ile resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararı ile sınırlı olmak üzere itirazda bulunulması üzerine sanığın lehine itirazda süre aranmayacağı da gözetilerek dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yaptığı itiraz yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 16.02.2017 tarihli, 2017/367 esas, 2017/1117 karar sayılı ilamının, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin bölümünün KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın 25.01.2009 ve 24.07.2009 tarihlerinde ... plakalı aracı kullandığı sırada katılan ...'e ait olup aslı ele geçirilemeyen suça konu sahte sürücü belgesini ibraz ederek trafik ceza tutanaklarının düzenlenmesine sebebiyet verdiği olayda, katılanın suça konu sürücü belgesini hiç kaybetmediğini beyan etmesi ve sürücü belgesinin Emniyet birimlerince verilmesi halinde aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine gerek olmadığı dikkate alınarak belgenin aslının temin edilebilmesi için Emniyet birimlerine müzekkere yazılması, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçuna konu edilen iki adet tutanağın ayrıca resmi belgede sahtecilik suçunun konusu olamayacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,