Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/730 K.2020/1940

İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kurulan 10.04.2018 tarihli hükümle ilgili istinaf incelemesini yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince 23.10.2018 tarih ve 2018/3964-5101 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun süresinde yapılmadığından 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, yapılan itiraz üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince itirazın reddine kesin olarak karar verildiği dosyada;

1-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 21.05.2019 tarih ve 2019/2430 esas, 2019/3756 karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin sanığın 26.04.2018 tarihli temyiz dilekçesiyle ilgili önceden istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen dosyada yeni esas numarası alıp yeniden inceleme yaparak temyiz isteminin reddine karar verdiği 21.05.2019 tarih ve 2019/2430-3756 karar sayılı ilamın yok hükmünde olduğu ve temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından,

2-İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2019 ve 22.02.2019 tarihli ek kararlarına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kesinleşen hükümle ilgili sonradan sunmuş olduğu temyiz dilekçeleriyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanunun 296/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken bu konuda ilk derece mahkemesince verilen 09.01.2019 ve 22.02.2019 tarihli ek kararların hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu ve mevcut haliyle ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiziyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılmak üzere gerekli işlemin yapılması için,