Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/738 K.2021/334

danışmanlık tedbiri uygulanmasına

Suça sürüklenen çocuklar hakkında Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 20/08/2014 tarih ve 2014/168 Esas sayılı iddianamesi ile “özel belgede sahtecilik” ve “hırsızlık” suçlarından kamu davası açıldığı, Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli 2014/243 Esas ve 2015/28 Karar sayılı kararıyla, “12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların, işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ile davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olduğundan” bahisle TCK’nin 31/2,

CMK’nin 223/3-a maddeleri gereğince haklarında ceza verilmesine yer olmadığına ve 5395 sayılı Kanun uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu kararların suça sürüklenen çocukların müdafii tarafından temyiz edildiği; aynı zamanda isnat edilen özel belgede sahtecilik suçuna yönelik eylemin, 5809 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bahse konu karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından da itirazda bulunulması üzerine,

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli 2015/192 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kabulüne ve Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini müteakip, bu kez dosyanın tekrar ele alınarak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5809 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yeniden ceza verilmesine yer olmadığına ve danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de.

Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli 2014/243 Esas ve 2015/28 Karar sayılı kararının temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 18/03/2019 tarihli 2018/8566 Esas ve 2019/3506 Karar sayılı ilamıyla zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında.