Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/977 K.2024/5638

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/283 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her bir suçtan zarar görene karşı resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçtan zarar görenlerin şikâyetçi olmadıklarına, eksik inceleme ile hükümler kurulduğuna, belgelerin aldatıcı nitelikleri yönünden inceleme yapılmadığına, belgelerin sanık tarafından bilgisayar ortamında hazırlandığına, noter onayı bulunmadığı için özel belge sayılmaları gerektiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, eylemin faydasız sahtecilik vasfında olduğuna, suç kastının bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesi gereği ceza indirimi uygulanması ve zincirleme suç hükmünün tatbiki ile tek hüküm kurulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın gerçekte avukat olmayıp avukat yanında çalışan bir kişi olduğu ancak kendisini suçtan zarar görenlere avukat olarak tanıttığı, bu kişilerin Tüketici Hakem Heyetinin kararıyla alacaklı oldukları paralar yönünden bankalar aleyhine icra takibi yapmak konusunda suçtan zarar görenlerle temas kurduğu,

suçtan zarar görenlerin herhangi bir talepleri olmamasına rağmen avukat ...'nun kimlik bilgilerini ve IBAN numarasını kullanarak Ankara 16. Noterliğince tanzim olunmuş gerçek bir vekâletnameye ait imza ve mühür kısmını açık kalacak şekilde üst kısımlarını kapatıp boş bir kağıda fotokopi çektiği, bunu bilgisayar ortamına aktardıktan sonra her bir suçtan zarar gören için ayrı ayrı avukat ...'ü vekil tayin etmişler gibi Word sayfasından boş kısımları doldurup sahte vekâletnameler düzenlendiği,

sonradan bunların fotokopisini çekerek aslı gibidir onayı yapıp icra takip dosyalarına ayrı ayrı koyduğu ve suçtan zarar görenler adına bankalar aleyhine Tüketici Hakem Heyetlerinin kararları doğrultusunda icra takipleri yaptığı bu şekilde toplam 6 vekâletname düzenleyip 6 ayrı icra takip dosyası açtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık eylemlerini ikrar etmiştir. 3. Suçtan zarar gören beyanları dava dosyasında mevcuttur. 4. Ankara 23. İcra Dairesinin, 21.05.2014 tarihli suç duyurusu tutanağı ve suça konu sahte belgeler dava dosyasında mevcuttur. 5. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un Kamu güvenine karşı suçlar bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan belgede sahtecilik suçunun hukukî konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi hâlinde dahi suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi hâlinde bu kişinin mağdur değil,

suçtan zarar gören olacağının kabulünün gerekeceği ve aynı suç işleme kararıyla fakat değişik zamanlarda düzenlenen belgelerle ilgili olarak tek bir suçtan hüküm kurulup 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesindeki zincirleme suç hükümleri gereği cezanın artırılmasının gerektiği gözetilmeden sanık hakkında her bir suçtan zarar görene karşı ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulama yönünden; sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunluklarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine;

“... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin eklendiği gözetilerek hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuk bulunması nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/283 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,