KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/10139 E., 2025/2672 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/64 E., 2016/327 K.
- Suç
- Sahte fatura düzenleme
- Hükümler
- Ret, beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2015 tarihli ve 2015/23181 Esas sayılı iddianamesi ile yetkilisi dava dışı ... olan Şahinbey Vergi Dairesinin 125 035 6090 vergi numaralı mükellefi ... Tuhafiye ... Ltd.
Şti.nin fiili olarak işleteni olması nedeniyle 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından temyize konu kamu davasının açıldığı, mükerrer olduğu belirtilerek hükme esas alınan Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/847 Esas ve 2015/47 Karar sayılı kararına konu davanın ise sanığın Gazikent Vergi Dairesinin 331 000 0131 vergi numaralı mükellefi olarak işlettiği tuhafiye dükkanı nedeniyle sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu ve bu nedenle davanın mükerrer olmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu gözetilerek yapılan incelemede:
Sanığın yargılama konusu 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/10139, K. 2025/2672, 4 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama