Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/10424 K.2024/7220

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;herhangi bir neden belirtilmeden karar temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Hakkında ek takipsizlik kararı verilen tanık ...'ın, kendi sevk ve idaresindeki 73 SH .../61 K ... plaka sayılı aracı ile Türkiye'den Irak'a çıkış yapmak üzere Habur Sınır kapısına geldiğinde, aracındaki yükün Ulaştırma Bakanlığı'nın belirlediği azami yükseklikten fazla olması sebebiyle araca çıkış engeli konulması üzerine gümrük görevlilerine ibraz etmiş olduğu ... nolu yük taşıma izin belgesi fotokopisinin ilgili bakanlığın internet sitesinden sorgulandığı ve bahse konu belgenin 27 VZ .../ 27 P ... plakalı araç için alındığının tespit edildiği,

başlatılan mevcut soruşturma kapsamında tanık ...'ın bahse konu belgeyi kendisine sanığın e-mail yoluyla gönderdiğini, şahsın şirket yetkilisi olduğunu, problem çıktığında kendisi ile iletişime geçtiğini beyan etmesi üzerine rızası dahilinde e-mailinde kolluk kuvvetlerince yapılan araştırmada söz konusu belgenin salih ...(....[EPOSTA]) isimli e-mail adresinden gönderildiğinin tespit edildiği,

sanığın alınan savunmasında olay günü tanık ...'ın kendisini araması üzerine kendisinin olmadığı bir zamanda arkadaşının şoföre göndermiş olduğu izin belgesinin numarasını yanlış yazdığından böyle bir sorunun ortaya çıktığını anladığını daha sonra yanlışlığı düzelttiğini beyan etmesine rağmen bu yanlışlığı yapan şahsın açık adres ve kimlik bilgilerini belirtmediği ve sanığın ... seri nolu belgenin araç bilgileri bölümünde 73 SH .../61 K ... plakalı aracın bilgilerini yazarak sahte resmi belge oluşturmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2. Sanık, aşamalarda alınan savunmasında, suça konu maili kendisinin göndermediğini, izinde iken yeğeni olan Yılmaz KARAŞİ'in gönderdiğini, bakanlık tarafından gönderilen belge üzerinde oynama imkanlarının bulunmadığını beyan etmiştir. 3. Tanık F.S., suça konu araçta şoför olarak bulunduğunu, Habur'a geldiğinde evraklarda eksiklik olduğunu ,izin belgesi için nakliyeci şirketi aradığını ve şirket yetkilisi olan sanığın kendisine mail ile eksik evrakın gönderileceğini söylediğini, evrakın kim tarafından gönderildiğini bilmediğini ve evrakı alıp gümrüğe teslim ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya arasında suça konu belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla, mahal mahkemesinden adli emanette bulunan belgeler istenerek eksiklik giderilmiş, heyetimizce yapılan inceleme ve gözlemde, adli emanette bulunan belgelerin orijinal belgeler olduğu, suça konu belgenin bulunmadığı, dosya arasında yalnızca fotokopisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği,

aslı ele geçirilemeyen ve onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık yönünden inceleme yapılması imkânı bulunmadığından suçun unsurları itibarıyla oluşmayacağı nazara alındığında somut olayda suça konu sahte belge aslının ele geçirilemediği, bu itibarla aldatma niteliğini haiz olup olmadığının değerlendirilemediği, bu hâliyle belgenin aldatma niteliğini haiz olmadığının kabulünün gerekeceği dikkate alınarak unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,