Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/10987 K.2023/7788

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2015 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen mahkûmiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Başka bir suç kapsamında yapılan soruşturmada, mahkeme kararı ile sanığın evinde yapılan aramada ... adına düzenlenmiş, sanığın fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanı ele geçirilmiş ve sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmiştir.

3. Dosya arasında bulunan kriminal rapor; nüfus cüzdanının orijinal olduğunu, ancak fotoğraf değişikliği suretiyle tahrifat yapıldığını ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğunu belirtmiştir.

4. Mahkemece sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

5. Dosya arasında bulunan belge aslı üzerinde Heyetimizce yapılan gözlemde, belgenin aldatıcılık niteliğinin olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2015 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/678 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümdeki “1 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,