Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11173 K.2022/7355

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.02.2009 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 17.09.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; gerekçeli karar başlığında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yazılmışsa da; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu; davaya konu reçetelerin 25.09.2003 ve 20.10.2003 tarihlerinde fatura edildikleri anlaşıldığından gerekçeli karar başlığında 04.02.2005 olarak yazılan suç tarihinin en aleyhe kabulle "20.10.2003" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 20.10.2003 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,