Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11183 K.2024/5500

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçlamayı kabul etmediğine, olayla ilgisinin bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde önce inceleme dışı sanık ...'in kullanmakta olduğu 06 ** 852 plaka sayılı, 1993 model BMW marka araç ile kaza yaptığı, aracı tamir için Şaşmaz Oto Sanayi Sitesi'nde tamirci olarak çalışan arkadaşı temyiz dışı sanık ...'na götürdüğü, ...'nin bu marka araçların tamirinden daha iyi anlayan ...

BMW isimli iş yerinde çalışan sanık ...'ü çağırdığı, aracın tamiri konusunda tarafların anlaştığı, ancak bir müddet sonra ...'nin ...'ı arayarak yarım şase değiştirilmesi halinde aracın eskisi gibi orijinal olamayacağını, daha önce gümrükten çıkardıkları yeşil renkli BMW ile change yaparak aracı kullanılabilir hale getirebileceklerini söylediği, ...'ın da bu durumu kabul ettiği, bu şekilde aracın motor ve şase numarasının change işlemi yapılarak değiştirildiği ve aracın ...'e teslim edildiği,

...'ın daha sonra tekrar kaza yapması üzerine aracı bu kez tamirci olan şikayetçi ...'a götürdüğü ve aracı hasarlı şekilde sattığı, ancak şikayetçinin şase üzerindeki kaynak ve taşlama izlerinden şüphelenerek durumu adli makamlara bildirdiği, bu kapsamda yapılan kriminal inceleme neticesinde, motor numarasının orijinal olmadığı, şase numarasının etrafında kaynak ve taşlama izinin olduğu, aracın kimliğinin değiştirildiği ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu, orijinal şase numarasının 06 *** 29 plakalı araca ait olduğu ve aracın hacizli olduğuğunun belirtildiği,

bu şekilde adı geçen sanık ...'ün resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılamasının neticesinde, sanığın inkara yönelik savunması, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nun tevil yolu ikrarları, 19.06.2014 tarihli tutanak içeriği, suça konu aracın şase numarasının kaynakla nakil edilerek,

motor numarasının ise kazanarak yerine yeni karakterler vurmak suretiyle sahtecilik yapılarak aracın kimliğinin değiştirildiğine ve yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair uzmanlık raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığından yanlış yazılan suç tarihinin sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçu yönünden en aleyhe kabulle change işleminden sonra inceleme dışı sanık ... tarafından ...'in kardeşi Doğan Keleş'e devredildiği tarih olan "19.09.2013" tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2010/151 Esas, 2010/233 Karar sayılı kararının suç tarihinden sonra 09.12.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrür uygulaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/274 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,