Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11246 K.2021/10212

Sanığın yokluğunda verilen 26.02.2016 tarihli hükmün, dosyada bilinen en son adresi olan sorguda beyan ettiği adresine çıkartılan ve iade edilen tebligattan sonra MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ yapılması, bunun mümkün olmaması halinde ilanen tebligat yapılması yerine daha önce adli mercilerce bu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olmasına rağmen 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu gözetilerek sanığın 28.09.2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile Mahkemenin 05.10.2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 27.05.2009 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;