Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11374 K.2024/1013

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/443 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 30.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/315 Esas, 2014/315 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresinde suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunmuştur.

3. İhbar üzerine Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/679 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hüküm aynen açıklanarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; lehe yasanın uygulanmadığından bahisle sanığın lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın işlettiği işyerinde müştekinin bilgisi ve rızası olmaksızın telefon hattı çıkarıldığı ,bu suretle sanığın özel belgede sahtecilik suçu işlediği iddia ve kabul olmuştur. 2.Kriminal raporla suça konu belgedeki imzaların müştekinin el ürünü olmadığı tespit edilmiştir. 3. Sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir. 4. Mahkemece sanık hakkında atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 16.01.2014 gün, 2013/343 esas ve 2014/5 karar sayılı hükmünün 30/01/2014 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasına sebep olan Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.10.2015 gün, 2014/315 esas ve 2015/900 karar sayılı kararına konu suçun tarihininse 2012 ve 2013 yılları olduğu dolayısıyla suç tarihinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden önce olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartlarının oluşmadığının ve dolayısıyla sanığın hükmün kesinleşmesinden sonra ve denetim süresi içinde hükmün açıklanmasına sebep olacak ve adli sicil kaydına henüz işlenmemiş başka suç işleyip işlemediğinin araştırılmasından sonra gereğinin taktirinin gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de ;

a.

İletişim bayisi yetkilisi olan sanığın işyerinde müştekinin rızası olmaksızın ...numaralı hattın açıldığı iddia edilmesi karşısında; hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 104 üncü ve 105 inci maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63 üncü maddesinin 10 uncu fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56 ncı maddesinin dördüncü fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz,

bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve beşinci fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri gereğince, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56 ncı maddesindeki düzenleme dikkate alınarak, sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

b. Sanığın eylemine uyan 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçunda ön ödemenin gerçekleşmemesi halinde; hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 nci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

c. Hükümden sonra 05.07.2022 tarih ve 31887 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7417 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi ile 5809 sayılı Kanun'a eklenen “Dava ve Cezaların ertelenmesi” başlıklı Geçici 7 nci madde ile “Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir.” hükmü gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

nedenleriyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/679 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün , 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,