Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11602 K.2021/13752

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşmada bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, daha sonra 21.12.2017 tarihinde yapılan tebliğ işlemi üzerine sanık müdafinin 28.12.2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 21.04.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,