Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12148 K.2022/5403

1) Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 315. maddesinin 2. fıkrasına göre, temyiz isteminin reddi kararının temyiz edilmesi halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin 18.08.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına ilişkin 30.09.2014 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğıu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 25.06.2014 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık müdafisi tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.07.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, 22.03.2014 havale tarihli avukatlıktan çekilme dilekçesinin duruşmanın 14.05.2014 tarihli oturumunda sanığa bildirildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 18.08.2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 03.10.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA;