Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12340 K.2025/2648

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihli ve 2016/836 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 4 kez ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 2015 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2018/3110 Esas, 2018/3390 Karar sayılı kararı sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, 2011, 2012, 2013, 2014 ve 2015 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında tüm unsurlarıyla sübut bulan suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanunun 280/2. maddesine göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,