KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/12499 E., 2022/5360 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte fatura kullanma
- Hükümler
- Düşme, mahkumiyet
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma
5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.10.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 04.01.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1) 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 16.03.2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
2) 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;
Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 16/03/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/12499, K. 2022/5360, 30 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama