Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12732 K.2022/538

5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin,

suçtan zarar gören kurumun 08.05.2014 tarihli cevabi yazısına göre, suçtan elde edilen menfaat 129.311,45 TL olmasına karşın, adli para cezasının tayininde günlüğü 20 TL olarak hesaplanan 4.000 temel gün üzerinden arttırma ve eksiltme yapılmak suretiyle eksik adli para cezası tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.03.2011-23.10.2013 tarihleri arası" yerine "2011" olarak yazılması ve etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra gösterilmesine karşın, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında soruşturma aşamasında gösterildiğinden bahsedilmesi,

TCK'nin 168/2 maddesinin uygulanması karşısında sonuca etkili görülmediğinden, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve hükmolunan cezadan TCK'nin 63. maddesi uyarınca gözaltında ve tutuklulukta geçen sürelerin mahsubuna karar verilmemiş olmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.