Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12830 K.2022/14688

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının eksik belirlenmesi suretiyle,

sanık hakkında eksik adli para cezası tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ... Şubesine ait 9287 numaralı suça konu çekin ... Elektrik Bobinaj Tic. Ltd. Şti.ne ait olduğu, şirket yetkilisi ...’nun, 26.12.2011 tarihinde Kumluca İlçe Emniyet Müdürlüğünde verdiği ifade de. 26.11.2011 tarihinde iş yerinde hırsızlık olayı olduğunu, çalınan çekler içinde ...

Şubesine ait hesaptan alınan 9281-9290 arası seri numaralı çeklerin de olduğu ve çeklerin boş olarak çalındığını ifade etmesi ve sanığın suça konu sahte çekle daha öncede alışveriş yapmaya kalkıştığı, çekin sunulduğu muhatabın keşideciyle görüştüğü, keşidecinin çekin çalıntı ve sahte olduğunu beyan etmesi üzerine sanığın suça konu çeki kullanamadığının da anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere;

hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.