Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13024 K.2022/8285

1-Sanığın, adına kayıtlı [TELEFON] no'lu telefonla şikayetçi ...'i arayarak internet üzerinden pazarladığı ürünlerden satın almak istediğini bildirdiği, şikayetçinin internet üzerinden mal satacağı düşüncesiyle bankacılık bilgilerini sanığa verdiği, ...'in para havalesi beklediği sırada sanık ...'ın bu kez temyiz dışı sanık ... ile aynı telefon numarası ile irtibat kurarak şikayetçinin internet bankacılığındaki hesabından ...'nin hesabına iki kez 345 TL olmak üzere toplamda 690 TL parayı havale ettiği, tekrar bir havale için daha ayrıntılı hesap numaralarını istediğinde ...'nin bu kez durumu İş Bankasına bildirdiği,

hesaplarının dondurulduğu, ...'nin hesabına aktarılan 690 TL nin ...'ne teslim edildiği, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında suça konu telefon hattının kendisine ait olmadığını, önceden Avea bayiliği işlettiğini beyan ettiği, 11.11.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre "bireysel tip abonelik sözleşmesindeki yazıların ve imzaların ...'ın eli ürünü olduğunun" belirtildiği, sanığın böylelikle "bilişim sistemlerini araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık" suçunu işlediği kabul edilen olayda;

maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suça konu [TELEFON] numaralı hatta ait dosyada bulunan kayıtlardan daha geniş tarihleri kapsayacak şekilde HTS kayıtları getirtilerek arayan ve aranan kişilerden sözü edilen hattı kimin kullandığının sorulması ve sanığın daha önce GSM bayiliği ile ilgili bir işte çalışıp çalışmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,