Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13434 K.2022/15162

1-Sanığın, internet sitesine kendisinin banka ekspertiz uzmanı olduğunu belirterek ilan verdiği, katılanın ilanı gördüğü ve sanıkla irtibata geçerek bankadan kredi çekilmesi konusunda kendisine yardımcı olmasını istediği, sanığın da katılana yardım edeceğini belirterek katılanı kendisine para göndermesi konusunda ikna ettiği, bunun üzerine katılanın, sanığın banka hesabına 03.12.2010 tarihinde 2.100 TL ve 22/12/2010 tarihinde de 770,00 TL para gönderdiği, yine 15.03.2011 tarihinde 50,00 TL ve 08.04.2011 tarihinde 250 TL para gönderdiği, ayrıca yüz yüze görüşmelerinde de elden 1500,00 TL parayı sanığa verdiği iddia olunan olayda;

sanık ile katılanın ilk telefonla görüşmelerinden sonra yüz yüze görüştükleri ardından katılanın, sanığın banka hesabına farklı tarihlerde para gönderdiği ve elden para verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık ile katılanın internete verilen ilandan sonra yüz yüze görüşmeleri ve menfaat temininin bu yüz yüze görüşmeden sonra gerçekleşmesi sebebi ile bilişim sisteminin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı,

bu kapsamda sanığın eyleminin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırmaya tabi olan TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,