Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13558 K.2023/5987

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 tarihli ve 2009/32 Esas, 2009/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 11.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sincan 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2009 tarihli ve 2009/32 Esas, 2009/201 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 25.11.2013 tarihli ve 2012/16251 Esas, 2013/18375 Karar sayılı kararı ile:

"Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Sanığın savunmalarında, şikâyetçiye 4000,00 TL civarında ödeme yaptığını beyan etmiş olması karşısında; şikâyetçinin bu konudaki beyanlarına başvurularak, ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ne kadarının hangi zamanda ödendiğinin sorulması ile zararın kısmen karşılanmış olması durumunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinin uygulanması açısından katılanın rızasının bulunup bulunmadığı ve sanığın etkin pişmanlık gösterip göstermediğinin araştırılmasından sonra,

hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasının bozmayı gerektirdiği...." belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli ve 2013/316 Esas, 2014/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 168 inci maddesi ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 5820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve vasisi tarafından sanığın atılı suçu işlemediği verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurun iş yerine gittiği, 6.250,00 TL değerinde gümüş eşya alarak karşılığında suça konu tamamen sahte olarak oluşturulmuş çeki ciro edip mağdura verdiği, mağdurun çeki bankadan sorduğunda sahte olduğunu anladığı, bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3. Bozma üzerine katılan alınan beyanında; sanığın kendisinden aldığı gümüşlere karşılık 2013 yılında gümüşlerin bir kiloluk değeri olan yani 2.000 TL lik kısmını ödediğini, olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığını, zararının sanık tarafından kısmen giderildiğini sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rızasının olduğunu belirtmiştir.

4. Mahkemece yapılan yargılama ile sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ile 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ve vasisinin temyiz sebepleri yerinde olmadığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve vasisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2014 tarihli ve 2013/316 Esas, 2014/275 Karar sayılı kararında sanık ve vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve vasisinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,