Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13597 K.2022/7361

I- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen karara ilişkin sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenerek 20.10.2017 tarih ve 2017/8421 değişik iş sayılı karar ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanık müdafisinin temyiz talebinin, sanık hakkında verilen beraat hükmü nedeniyle, katılan lehine değil sanık lehine avukatlık ücreti tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekâlet ücretine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun’un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden katılan lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekâlet ücretine ilişkin kısım çıkarılarak yerine “ 3.960 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2022 tarihinde Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyları ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2017 tarihli, 2015/189 Esas ve 2017/294 Karar sayılı kararı sanık müdafisi tarafından temyiz ücreti ile sınırlı olmak üzere temyiz edilmekle yapılan incelemesi neticesinde; nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat eden sanık için lehine olacak şekilde vekâlet ücretine hükmedilmesi yönündeki düzeltilerek onama kararı verilmesi gerektiği şeklindeki çoğunluk görüşüne iştirak etmek mümkün görülmemiştir. Şöyle ki;

Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından yapılan yargılaması neticesinde Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarihli, 2010/398 Esas ve 2011/62 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nin 204/1. maddesi ile mahkûmiyeti ile birlikte CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nin 158/1-f-son maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

HAGB kararına itiraz edilmesi nedeniyle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2011 tarihli ve 2011/826 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve kesinleştiği, dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarihli, 2013/10399 Esas ve 2015/23055 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükmünün eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile verildiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/189 Esas sırasına kaydedilip yeniden yargılama yapılarak 12.09.2017 tarihli, 2015/189 Esas ve 2017/294 Karar sayılı kararı ile kesinleşen sahtecilik suçundan yeniden mahkûmiyet hükmü kurularak CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine karar verildiği, sahtecilik suçundan verilen kararın daha önce 29.04.2011 tarihi itibarıyla kesinleşmesi nedeniyle bozma sonrası verilen kararın hukuken geçersiz olduğu görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2021 tarihli, 2021/11 Esas ve 2021/128 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekâlet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak davacı veya sanık adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan davaların adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmaktadır.

Buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekâletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün değildir. Ayrıca 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca, sadece beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilebileceği düzenleme eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilebileceği düzenleme altına alınmıştır.

Somut olayda açılan dava tek olduğuna göre, sanık hakkında yargılandığı aynı davada resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasın kararı verilmiş olması karşısında; sanık müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından,

beraat kararı verilen dolandırıcılık suçu bakımından vekâlet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sayın çoğunluğun beraat kararı nedeniyle sanık lehine AAÜT uyarınca 3.960 TL vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi şeklindeki cümlenin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle düzeltilerek onama yönündeki görüşüne iştirak etmemiz mümkün görülmemiştir.