Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/138 K.2023/4083

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2012 tarihli ve 2011/157 Esas, 2012/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 14.02.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın Nevşehir 1. (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 19.02.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/124 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 23.11.2013 tarihinde işlediği, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 17.06.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/293 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararı ile Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2012 tarihli ve 2011/157 Esas, 2012/9 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği hakkında verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasını neden olan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun, suç olduğunu bilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde Adana-Pozantı otoyolunda emniyet mensuplarınca yapılan trafik uygulamasında sanığın kullanmakta olduğu ... plaka sayılı aracın durdurulduğu ve yapılan kontrollerde ... sayılı plakanın başka bir araca ait olduğu, sanığın aracın gerçek plakası olan ... sayılı plaka ile şehirler arası yolcu taşıma işi yapamayacağı için ... sayılı plakayı sahte olarak yaptırıp kullandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında yaptığı eylemin suç olduğunu bilmediğini ve olay nedeniyle pişman olduğunu beyan etmiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 27.07.2011 tarihli raporunda suça konu iki adet araç tescil plakasında üzerlerinde basılı bulunması gereken Emniyet Genel Müdürlüğü ve Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu içerikli soğuk mühür izlerinin bulunmadığı, bu nedenle plakaların külliyen sahte olduğu, araçlara takılmak suretiyle kullanılması halinde sahteliği ilk bakışta kolaylıkla anlaşılamayacağından iğfal kabiliyetini haiz olduğu, ancak yapılacak kontrol ve tetkiklerde kolaylıkla dikkat çekeceğinden iğfal kabiliyetini haiz olmadığı belirtilmiştir

4. Mahkeme tarafından 05.01.2012 tarihli celsede yapılan gözlemde suça konu plakalar ile orijinal plakaların aynı ebatlarda olduğu, suça konu plakalardaki yazının orijinal plakadakiler gibi yazıldığı, plakanın sol üst kısmına mavi şerit üzerinde T.C yazısının bulunduğu ve sahteliğin ilk bakışta anlaşılmadığı değerlendirilmiştir.

5. Mahkemece, sanığın resmi belgede sahtecilik suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarih ve 23053 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 30 uncu maddesine göre; tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının zorunlu olması, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 27.07.2011 tarihli raporunda ise suça konu plakalar üzerinde basılı olması gereken Emniyet Genel Müdürlüğü ile Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu içerikli soğuk mühür izlerinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında; suça konu plakaların mevcut haliyle belge niteliğinin bulunmadığı, bu nedenle yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet hükmü kurulması,

B. Kabule göre de

1. Suça konu belgelerin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi, 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/293 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,