Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/1382 K.2021/4354

A)Sanık hakkında “Resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “Resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

1-Başka suçtan Denizli D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü bulunan sanığın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17/03/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı olarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,