Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13909 K.2022/12189

6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Sanığın, katılan ... ve müşteki ... ile aynı yer ve zaman dilimi içinde görüşerek cep telefonları ve paralarını almış olduğu anlaşılmakla; sanığın, katılan ... ve müşteki ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nin 157/1 ve 43/2. maddeleri gereği cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile dolandırıcılık suçundan iki kez hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2)Soruşturma aşamasında sanığın katılan ve müştekiden aldığı cep telefonlarını etkin pişmanlık göstererek iade ettiği anlaşılmakta ise de; almış olduğu paraları iade ettiğine yönelik müşteki ...'nin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın almış olduğu paraları iade edip etmediği hususunun kesin olarak netliğe kavuşturulması, şayet ödeme yapmadığının anlaşılması halinde kısmi ödeme nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermedikleri katılan ... ve müşteki ...'den sorulduktan sonra, sanık hakkında TCK’nin 168/4. maddesinde düzenlenen “etkin pişmanlık” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,