Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13934 K.2024/2121

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.08.2012 tarihli ve 2012/398 Esas, 2012/564 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.08.2012 tarihli ve 2012/398 Esas, 2012/564 Karar sayılı kararının sanıklar ve katılan ... tarafından temyizleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 16.09.2015 tarihli ve 2015/9125 Esas, 2015/4145 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/550 Esas, 2015/741 Karar sayılı kararı ile "...sanıkların 5237 sayılı Kanunun 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince yargılamalarının yapılmak üzere dosyanın görevli ve yetkili Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine..." karar verilmiştir.

4. Görevsizlik ve birleşme kararı üzerine, Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2013/176 Esas, 2017/399 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği;kazanılmış hakkının korunmayarak fazla ceza tayinine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği; suçlama bir ilgisi bulunmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Sanık ... liderliğindeki suç örgütünün temin ettiği kamyonlar ile, mağdurlara sahte sürücü belgesi ibraz edilerek yüklerinin kamyonlara alındığı, güvenlerini kazanmak için güya çalıştıkları nakliyat şirketinin sabit numarasını verdikleri, söz konusu sabit numaraların genelde ankesörlü ya da kontörlü telefonlar olduğu, diğer örgüt elemanlarının bu numaraları cep telefonlarına yönlendirdikleri, mağdurlara verilen sabit numaralar arandığında, karşılarına örgütün elamanlarının çıktığı, kamyon ve şoför bilgilerini doğrulayarak güven telkin ettikleri, şoförün kamyonla yükü alırken, yanında örgüt yöneticilerinden birinin de bulunduğu,

uygun bir yerde kamyon şoförünü bekleyerek birlikte yükü aldıkları yerden uzaklaştıkları, bu şekilde mağdurlardan alınan maddi değeri yüksek ürünlerin teslimat yerine götürülmeyerek, örgüt üyeleri aracılığı ile, ... ili... ve ... semtlerinde daha önceden temin ettikleri depolara götürüldüğü, burada pazarlama işi ile görevli örgüt yöneticileri ve üyeleri tarafından piyasaya sürüldüğü ve haksız menfaat elde edilerek örgüt içerisinde paylaşıldığı, bu kapsamda;

1.Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın suç tarihinden önce 42 TU 293 plaka sayılı aracı satın alarak sanık ... adına tescil ettirdikleri, daha sonra sanık ...'ın katılan ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ile ... 24.Noterliği'nin 30.09.2011 tarihli motorlu taşıt kira sözleşmesi ile kiraladığı, bu araçla 14.10.2011 tarihinde Afyonkarahisar iline gelerek nakliyecilik işi yapan katılan ...'e aslı ele geçmeyen sanık ... tarafından temin edilen katılan ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ibraz edip, İstanbul İline götürülmek üzere 29.950,00 TL tutarındaki şekeri alarak araca yükledikleri, daha sonra ortadan kayboldukları, bu surette sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık ..., aşamalarda alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği; diğer sanık ...'in ise, üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Katılan ...'in, iddianame anlatımını destekler şekilde anlatımda bulunduğu, zararının 31.914,00 TL olup, halen karşılanmadığını, sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve soruşturma aşamasında 04.04.2012 tarihli canlı teşhis tutanağı ile suç tarihinde kendisine ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini ibraz ederek suça konu yükü kendisinden teslim alan sanığın ..., işyerine gelen ve bu şahsın yanında olan ikinci sanığın ise sanık ... olduğunu teşhis ettiği tespit edilmiştir.

4. UYAP kayıtlarının tetkikinde sanık ... hakkında "suç işlemek amacıyla örgüt kurmak"; sanık ... hakkında "suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma" suçlarından, ... 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/488 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verildiği ve kararın temyiz edilerek Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 09.05.2017 tarihli ve 2015/1281 Esas, 2017/3980 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilerek kesinleşmiş olduğu tespit edilmiştir.

5. Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmalarına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının, örgüt faaliyeti çerçevesinde suç işleyen sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının infazı sırasında ve infazından sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasını öngördüğü, ayrıca sanıklar hakkında uygulanacak infaz rejiminin buna göre belirlenmesi gerektiği, maddenin kapsam ve amacından da anlaşılacağı üzere, maddede yer alan hususların bir ceza değil cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olduğu ve bu konunun kazanılmış hak oluşturmayacağından örgüt lideri ve üyesi olan sanıklar ... ile ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmaması isabetsizliği, infaz aşamasında bu hususun gözetilmesi mümkün olduğundan bozma sebebi sayılmamıştır.

2. Bozma öncesi verilen Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.08.2012 tarihli ve 2012/398 Esas, 2012/564 Karar sayılı kararının katılan ... tarafından da temyiz edildiği, bu nedenle sanık yönünden kazanılmış hak oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

3. Sanık ... Babayiğit, her ne kadar suçlamaları inkar etmiş ise de; kardeşi olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ... Yiğit'in sahte kimlikleri sanık ...'ın verdiğine yönelik samimi savunmaları, sanığın suç örgütü lideri olduğuna yönelik ... 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/488 Esas sayılı dosyasının kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2013/176 Esas, 2017/399 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,