Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13941 K.2022/8014

1) Sanığın uzlaşma teklifini kabul etmesi üzerine uzlaştırma bürosu tarafından katılanın bilinen son adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine davetiye gönderilmiş, iade gelmesi üzerine taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı şeklinde rapor düzenlenmiş ve uzlaşmanın gerçekleşmediğine ilişkin bu rapor esas alınıp sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de.

Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması,

tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılmasını belirterek tebliğ yapması gerektiği gözetilmeden düzenlenen usulüne aykırı uzlaşma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; sanığın, katılana kendisini komiser olarak tanıtmak suretiyle menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve TCK’nın 158/1-L maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,