Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14157 K.2022/5617

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.11.2017 tarih, 2017/19366 Esas ve 2017/23615 Karar sayılı ilamı ile; sanığın kendisini emniyet görevlisi olarak tanıtıp menfaat temin etmesi eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekliliğinden hükmün bozulduğu,

bozma sonrası görevsizlik kararı ile dosyayı ele alan Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, suç tarihi itibariyle eylemin TCK'nin 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden önce 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken uzlaşma işlemleri uygulanmadan hüküm kurulması,