Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14274 K.2021/6227

Sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin ... 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2014 tarihli, 2014/104 Esas, 2014/441 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 09/09/2015 tarih, 2015/10329 Esas ve 2015/28313 Karar sayılı kararı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği, onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/06/2021 tarih ve KD-2021/65929 sayılı yazısı ile sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'a yönelik kurulan hükümlerde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43/1. maddesinin uygulamasının hatalı olduğu gerekçesiyle sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine dosya yeniden incelenerek gereği görüşüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın KABULÜNE,

(Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 09/09/2015 tarih, 2015/10329 Esas ve 2015/28313 Karar sayılı kararının, sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,

1-Sanığın, müştekileri arayarak kendisini savcı, polis, emniyet amiri olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

2-Müştekiler ..., ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde, iddianame ile talep edilmediği ve kovuşturma aşamasında sanığın hazır bulunduğu oturumda iddia makamının esas hakkındaki mütalaasında talep edilmediği halde 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK’nun 43/1. maddesi uygulanarak hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,