KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/14703 E., 2022/4958 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Resmi belgede bahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
A) Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
B) Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında TCK’nin 158/1-d ve 35/2. maddeleri gereğince belirlenen 750 gün adli para cezasının, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den para cezasına çevrilmesi sırasında sanığın 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken hesap hatası yapılarak 22.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/14703, K. 2022/4958, 23 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama