Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14906 K.2023/9018

Sanıklar hakkında bozma üzerine dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin (sanık ... yönünden öğrenme üzerine) süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma sonrası ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2018 tarihli, 2017/763 Esas, 2018/412 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.01.2019 tarihli, 15-2018/92296 sayılı sanık ... hakkında kurulan hükmün onanması ve sanık ... hakkında kurulan hükmün onanması ve sanık ... hakkında kurulan hükmün bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyizi; atılı suçu işlemediğine, 2.Sanık ...'ın temyizi; atılı suçu işlemediğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların rafineri çıkışlı ucuz mazot olduğu ve satacakları şeklinde bilgi yaydıkları, kendilerini arayan katılan ile tanık ... aracılığıyla irtibata geçtikleri, bilahare katılanın nakliye ücreti altında sanık ... adına PTT'den 2.250,00 TL para yatırmaya ikna ettikleri, katılanın parayı yatırdıktan sonra sanık ... ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen Özcan isimli şahıs ile katılan ve tanığın ... ilinde buluştukları, katılanın 13.500,00 TL parayı nakit olarak sanık ...'a verdiği, sanık ...'in parayı aldıktan sonra mazot çıkışını yapmak üzere yanlarından ayrıldığı, daha sonra ortadan kaybolduğu, sanıkların bu şekilde atılı suçu işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

3. Bilirkişi raporuna göre paranın çekildiği günün geç saatlerinde, sanıkların yine bir araya geldiklerinin tespit edildiği, ayrıca sanık ...'nın kullanımındaki numaralar ile sanık ...'in kullanımındaki telefon numaraları arasında suç tarihinden öncesi ve sonrasında iletişim tespitlerinin bulunduğunun bildirildiği görülmüştür.

4. Mahkemesince sanıklar hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2018 tarihli, 2017/763 Esas, 2018/412 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca,lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2017/763 Esas, 2018/412 Karar sayılı kararında sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yargılama giderleri ile bozma kararı sonrası yapılan uzlaştırmacı giderinin sanıklardan tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,