Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15319 K.2023/304

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2012/253 Esas, 2014/509 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2012/253 Esas, 2014/509 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 31.10.2017 tarihli ve 2017/21107 Esas, 2017/21926 Karar sayılı kararı ile: "Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle , hükümden sonra , 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu.." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/582 Esas, 2018/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık uzlaştırmaya ilişkin tarafına bilgi verilmemesi nedeniyle kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin motosikletini satmak için internet sitesinde ilan verdiği, sanığın kendisini şikâyetçiye ... olarak tanıtarak motosikleti almak istediğini söylediği daha sonra şikâyetçi ile Üsküdar Harem otogarında buluştuğu, motosikletin 13.000,00 TL' ye satılması konusunda şikâyetçi ile anlaştığı, motorsikletle bir tur atıp geleceğim dediği, araç ruhsatı motosiklet üzerinde bulunduğu, motosikleti aldıktan sonra dönmediği anlaşılmıştır.

Sanık atılı suçu işlemediğini, şikâyetçiye peşinat olarak 5.000,00 TL vererek motosikletini aldığını belirterek inkara yönelik savunmada bulunmuştur.

Şikâyetçi ile sanık arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

Mahkemece, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. ... ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/582 Esas, 2018/435 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen:

a. Yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

b. Sanık hakkında adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının hükümde yer verilmemesi,

dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2. numaralı bentte açıklanan nedenle ... ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/582 Esas, 2018/435 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki "120 GÜN" ibaresinin "5 GÜN", "2.400,00 TL" ibaresinin "100,00 TL" olarak değiştirilmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafa TCK'nın 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,