Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15696 K.2025/12098

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde

5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan ve dosyadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıkların dolandırıcılık kastı ile hareket etmediği yönünde vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suç açısından sanıkların kasıtlarının bulunmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; katılan şirket yetkilisinin soruşturma aşamasında ibraz etmiş olduğu muavin defteri fotokopisine göre, suç tarihinin 20.04.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,