Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15748 K.2023/1717

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2013 tarihli ve 2013/18 Esas, 2013/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesi birinci fıkrası (d) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2013 tarihli ve 2013/18 Esas, 2013/162 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.09.2018 tarihli ve 2015/6289 Esas, 2018/5948 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçu yönünden kurulan hükmün onanmasına, nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2018 tarihli ve 2018/349 Esas, 2018/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay hapis ve 6.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş, başkaca bir dilekçe dosyaya sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın temyiz kapsamı dışındaki sanık ... ile iştirak halinde, nüfus idaresinin maddi varlığı olan kimlikleri sahte olarak oluşturup kullanmak sureti ile katılanlar Meral ve Numan’a ait olan arazinin katılan ...’e devredilmesini sağlayıp İsmail’den 90.000,00 TL alarak menfaat temin edip nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık ... beyanlarında eylemi gerçekleştirdiklerini ikrar etmiştir.

3. Sahte nüfus cüzdanı suretleri dosya arasına alınmıştır.

4. 1/2'şer hisseli Meral Gönül ve Numan Tuna'nın satıcı ve alıcı olarak ...'nın göründüğü 30.03.2011 tarihli ihbarname, doktor raporu ve Bandırma 3. Noterliğince düzenlenen vekaletname, Bandırma 3. Noterliğinin güvenlik kamera kayıtları ile bu görüntülere ait fotoğraflar dosya kapsamında adli emanete alınmıştır.

5. Davaya konu arsanın 30.03.2011 tarihinde sanıkların sahte vekaletnameleri ile birlikte katılan ...’in adına kaydedildiğine dair resmi senet ve tapu belgesi dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2018 tarihli ve 2018/349 Esas, 2018/325 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2018 tarihli ve 2018/349 Esas, 2018/325 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,