KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/16217 E., 2022/3610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Sanığın 21.08.2014 tarihli sorgusunda, suça konu çek bedelini ...’e ödediğini savunmasına rağmen, temyiz dışı sanık ...'in 30.09.2014 tarihli oturumda, çek bedelinin ödenmediğini beyan etmesi, sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde katılan ...’nin Yapı Kredi Bankası .... şubesindeki hesabına havale yapılarak borcun ödendiğini bildirmesine rağmen ödemeye ilişkin herhangi bir belge sunulmamış olması karşısında, çelişkili ve soyut beyanlara itibar edilmesi mümkün olmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmişse de;
sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen ilamının elektrik hırsızlığı suçundan TCK'nin 142/1-f maddesine göre hükmolunan hapis cezasına ilişkin olması ve 05/07/2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK’nin 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında;
elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyeti bulunan kişinin anılan Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanmış olması karşısında, adli sicil kaydındaki ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi bakımından değerlendirme yapılması ve tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususu ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli,
2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/16217, K. 2022/3610, 3 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama