Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16247 K.2025/6035

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Davaya konu iddianame ve görevsizlik kararında sanıklara yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiilin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklandığı, cezanın artırılmasını gerektiren ve sonradan ortaya çıkan bir husus olmadığı gibi suç vasfında da bir değişikliğin bulunmadığı, nitekim Mahkemece 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesi için sanıklar

müdafiine ek savunma hakkı verildiği, sanık ...'in hazır bulunduğu celsede adli sicil kaydı okunduğu gibi Cumhuriyet Savcısının 13.06.2014 tarihli celsede vermiş olduğu esas hakkındaki mütalaasında sanık ... hakkında ayrıca TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasını talep ettiği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosya kapsamına göre, sanıkların faaliyetlerini bir şirket kuruluşu olmaksızın icra ettikleri ve şirket veya tacir sıfatı kullanılmadan haksız menfaatin elde edildiği anlaşılmakla, somut olayda, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-h maddesinde öngörülen nitelikli hâlin gerçekleşmediği gözetilmeden, sanıkların tacir sıfatıyla bilişim sistemden yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri kabul edilerek uygulama yapılması,

2. 5237 sayılı TCK'nin 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesinin gerektiği,

buna göre sanıkların elde ettiği haksız menfaat miktarının 1.650,00 TL olduğu dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nin 158/1. maddesinin son cümlesi uyarınca adli para cezasına esas alınacak gün sayısı 165 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapılması gerekir iken, Mahkemece adli para cezası tam gün sayısının 150 gün olarak eksik belirlenip, haksız menfaat miktarının iki katından az olamayacağı gerekçesiyle doğrudan 3.300,00 TL'ye çıkartılıp bu miktara 168/2. madde uyarınca indirim yapılarak hatalı ve fazla ceza tayin edilmesi,

3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Terme Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/553 Esas, 2012/295 karar sayılı ilamının kesin nitelikte bir hüküm olması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4. Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5. Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulama yapılırken, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,